Sonsuzluk iki mavinin birleştiği yerde başlar. Aklın sınırları almaz, gözün görmez, kulağın duymaz. Açıklanamaz, çünkü kelimeler yetmez. Erişmek sonsuzluğa; O’nu bilmek, her yerde O’nu görmek ve daima O’nu hissetmek. Aş kendini, sınırlarını, aklını… Çabala, uğraş, didin.
Ey mükemmel varlık! Sen kendini bil. Seni yaratandan sende bir sıfat olduğunu bil! Yine söylüyorum; çabala, uğraş, didin. Al tohumlarını yaşamın, kendi topraklarına dik. Yeşer, büyü ve git. Gökyüzünü aşsın verimin! İnsanoğlu nasibini alsın meyvenden. Giderken hayatına dokunmayı unutma insanların, senden bir tane daha. Daha ulu, daha yüce, daha verimli…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder